Je kunt het niet meer niet zien. En nu?
Een feministische club voor vrouwen die niet meer kunnen wegkijken van wat er wringt - en verlangen naar meer dan frustratie: meer grip op wat ze kunnen doen, meer moed om hun stem te gebruiken en een sisterhood die het óók ziet.
Scherpe gesprekken, slimme vrouwen, goede boeken en af en toe een glas wijn. Feminist party, anyone?
We leven in een tijd waarin het patriarchaat bijzonder weinig moeite doet om zich te verstoppen.
Je zwiert Instagram open en leest over alweer een nieuwe verkrachtingszaak die in de doofpot dreigt te belanden. Over mannen die zonder medeweten intieme beelden van hun vrouw verspreiden.
Je scrolt verder tot bij Mannen met Microfoons die gniffelend uitleggen welke vrouwen ze wel en niet de moeite vinden om naar te kijken.
Je leest over beleidskeuzes waarvan de rekening - quelle surprise - opnieuw disproportioneel bij vrouwen belandt.
Vervolgens leg je je telefoon weg en loopt hetzelfde script gewoon verder in het dagelijkse leven.
Op je werk, waar een man “daadkrachtig” heet en een vrouw met exact dezelfde eigenschappen “moeilijk”. Aan de keukentafel, waar iemand automatisch aan jou vraagt wat er nog geregeld moet worden.
Maar wat doe je met wat je ziet?
Wat doe je met de frustratie?
Wat zeg je wanneer iets gebeurt waar je niet langer overheen wilt stappen?
Hoe blijf je betrokken zonder dat je iedere avond doomscrollend in de zetel eindigt?
En misschien nog belangrijker:
waar zijn de andere vrouwen die dit óók zien?
Op de socials vind je hier en daar medestanders - maar even goed slippendragers van het patriarchaat, trollen en Andrew Tate fan boys op zoek naar een gevecht.
Sociale media zijn bovendien ontworpen voor snelheid, conflict en hot takes, niet voor nuance of oprechte uitwisseling.
Daar is nu een safe space voor.
Welkom bij Disobedience Club.
Disobedience Club draait om drie dingen:
01
BEGRIJPEN
Soms loop je maanden rond met een vaag gevoel dat iets niet klopt, tot iemand één begrip aanreikt en alles plots op zijn plek valt.
Mental load.
Tone policing.
Weaponized incompetence.
Rape culture.
Patriarchal bargain.
Plots blijkt iets wat heel persoonlijk voelde geen individueel defect, maar een patroon.
En wat je kunt benoemen, kun je onderzoeken. Wat je kunt onderzoeken, kun je in vraag stellen.
En nee, jij hoeft daarvoor niet het hele internet uit te lezen
Of nog erger: uren op de socials door te brengen.
Ik filter door de ruis en selecteer boeken, essays, studies, podcasts, makers, accounts en culturele ontwikkelingen waarvan ik denk:
Hier zit iets in. Hier hebben we iets aan. Dit helpt om beter te begrijpen wat er nu gebeurt.
Niet als eindeloze recommended reading list waar je vervolgens achterstand op kunt oplopen, maar als een fijn keuzemenu.
02
BESPREKEN
Begrijpen is één ding. Weten wat je ermee aan wil vangen iets helemaal anders.
Daarover gaan we het hebben: wat betekent dit voor je werk, je relaties, je familie, je gewoontes? Soms leidt zo'n gesprek tot een grens, een nee of een plan. Soms tot nog meer vragen. Het is allemaal welkom.
We hebben het over hoe je je woede serieus kunt nemen zonder haar je hele leven te laten overnemen. En ook met besluiten: dit gevecht kies ik níét. Want ook dat is handelingsruimte.
En: we oefenen ook met kiezen voor onszelf, voor rust en oversneden plezier & leute. Omdat Feminist Killjoys ook houden van een feestje.
03
VERBINDEN
Toen ik vrouwen vroeg wat ze nodig hadden, verwachtte ik misschien “een workshop” of “een webinar”.
Maar wat ik vooral hoorde was: community, andere vrouwen, een club, iets dat niet eenmalig is.
Dat bleef hangen.
Want één avond collectief kwaad zijn kan heerlijk opluchten. Maar daarna is het weer een ordinaire donderdag. En het patriarchaat heeft zelden de beleefdheid om alleen op netwerkevents te verschijnen.
Disobedience Club is daarom een plek waar je niet telkens vanaf nul hoeft te beginnen: waar vrouwen je ideeën aanscherpen, je beste cheerleaders zijn, iets laten zien wat je zelf gemist had en soms gewoon zeggen: yes girl, ik zag het ook!
Een plek weg van de comment sections, waar een gedachte nog niet af hoeft te zijn. Waar je kunt twijfelen, nuanceren, van mening veranderen en ergens langer dan drie zinnen bij kunt stilstaan.
Misschien hebben we niet nóg een platform nodig waarop iedereen harder roept. Misschien hebben we een plek nodig waar we echt met elkaar kunnen praten.
Een netwerk van vrouwen dat elkaar helpt helderder te zien en vrijer te handelen.
Dit is wat je krijgt in de Club
🔥 1× PER MAAND
THE DISOBEDIENCE SALON
Het inhoudelijke hart van de club.
Elke maand nemen we één vraag, idee, maatschappelijk fenomeen of feministisch thema onder de loep.
Maar dit is geen webinar waarin jij 90 minuten braaf naar mij zit te kijken terwijl ik slides vooruitklik.
Denk aan een filosofisch café, maar dan feministisch, online en zonder dat iemand je komt uitleggen wat je moet denken.
Elke Salon heeft twee bewegingen. Eerst breken we af: we nemen een mythe, trend of "maar dat is toch gewoon zo" onder handen en kijken wie dat verhaal vertelt en wie er beter van wordt. Daarna bouwen we op: wat willen we in de plaats? We eindigen aan de keukentafel, waar je een eigen situatie op tafel mag leggen.
Elke maand op donderdagavond, online.
📚 1× PER SEIZOEN
CLITERATI BOOK CLUB
Elk seizoen kies ik één boek dat iets wezenlijks toevoegt aan het thema waar we rond werken.
Tijdens onze Cliterati call (online) onderzoeken we wat blijft hangen, waar we op botsen, wat we anders zijn gaan zien en waar we het fundamenteel níét mee eens zijn.
Lezen als excuus voor betere gesprekken.
⚡ 2× PER MAAND
GET SHIT DONE
Soms heb je geen diepgaande analyse, nieuw perspectief of transformerende discussie nodig. Soms moet je gewoon die f*cking mail sturen.
Get Shit Done co-working sessies zijn ons simpele maar blijkbaar behoorlijk geliefde antwoord daarop.
Soms is ongehoorzaamheid een systeem omverwerpen. Soms is het je belastingaangifte afwerken.
Both count.
🧪 ALTIJD BESCHIKBAAR
THE DISOBEDIENCE LAB
Een groeiend praktijkarchief met dingen die je kunt pakken wanneer je ze nodig hebt.
Leesgidsen, private podcasts, gespreksvragen en streng gecureerde boeken, essays en makers.
Gebruik wat helpt en laat de rest liggen.
💬 IN CIRCLE
THE CLUB
Circle is niet de plek waar we “ook nog wat community” hebben toegevoegd omdat dat goed staat in het lijstje.
De community is een groot deel van Disobedience Club.
Hier kun je een situatie voorleggen waar je op blijft kauwen. Advies vragen voor een gesprek. Een frustratie dumpen. Feedback vragen. Een overwinning vieren. Een interessant artikel delen. Ontdekken hoe andere vrouwen iets aanpakken.
Of ineens denken: Wait - jij woont ook in Leuven? Koffie?
🍸 DOORHEEN HET JAAR
IRL, BABY
Doorheen het jaar wil ik Disobedience Club regelmatig uit het scherm halen met geselecteerde fysieke gatherings: een wandeling, diner, gesprek of iets anders waar we op dat moment zin in hebben.
Die events zitten niet automatisch inbegrepen in je membership - ik ben voorlopig niet van plan om mezelf per ongeluk tot festivalorganisator om te scholen - maar members krijgen wel als eerste toegang en een voordelig membertarief.
Daarnaast maken we het makkelijker voor leden die bij elkaar in de buurt wonen om ook zelf iets te organiseren. Go wild!
We werken in seizoenen
Elk seizoen nemen we één grotere feministische vraag en bekijken we die vanuit verschillende hoeken: in de Salons, tijdens Cliterati, in The Lab, in de community en vooral in het echte leven.
Ons eerste seizoen?
SEIZOEN 1
COMING OF RAGE
Wat als woede niet het probleem is, maar het begin?
Er is momenteel nogal wat materiaal om mee te werken.
Cornell Seven.
Beleid dat vrouwelijke zorgarbeid en economische afhankelijkheid behandelt alsof we in 1957 zijn blijven hangen.
Discussies waarin vrouwen hun eigen ervaringen nog nét wat beter moeten bewijzen terwijl iemand anders “maar een grapje” maakte.
Geen wonder dat zoveel vrouwen kwaad zijn.
Interessanter is wat er daarna gebeurt.
Want vrouwelijke woede krijgt cultureel gezien een nogal beperkte menukaart.
Je kunt haar inslikken. Weglachen.
Of je pot haar zo lang op dat ze jou uiteindelijk met huid en haar opvreet.
Wat we veel minder leren, is haar lezen. Dat is wat we in Coming of Rage onderzoeken.
Niet hoe we minder boos worden - heaven forbid - maar hoe we woede als brandstof gebruiken.
Disobedience Club is waarschijnlijk iets voor jou als…
je zin hebt in gesprekken die verder gaan dan een comment onder een Instagram-post
je de laatste tijd steeds vaker denkt: ik kan toch niet blijven doen alsof mijn neus bloedt?
het nieuws je soms woedend, moedeloos of ronduit wanhopig maakt - maar je niet alleen wilt ventileren en daarna doorgaan alsof er niets is gebeurd.
je feministische boeken, essays, podcasts of accounts interessant vindt, maar steeds vaker denkt: oké, en hoe ziet dit eruit in het echte leven?
je verlangt naar vrouwen met wie je verder kunt praten dan “ugh, mannen”.
je sisterhood aantrekkelijk vindt maar lichte uitslag krijgt van holle women supporting women-taal. Hashtag bosslady! 🫠
je interessante vrouwen wilt ontmoeten die kritisch denken, mogen twijfelen en het met elkaar oneens zijn.
je niet alleen beter wil begrijpen wat je niét wil maar ook wil ontdekken wat ervoor in de plaats mag komen.
Wat dit níét is
Omdat “feministische community” ongeveer evenveel kan betekenen als “gezonde snack”, lijkt enige verduidelijking me aangewezen.
Dit is geen klaagmuur.
Er mag geklaagd worden. Sommige dingen verdienen luid gevloek (Hell Yeah!).
Maar vroeg of laat komt de volgende vraag:
en nu?
Wat wil je veranderen?
Wat wil je weigeren?
Wat wil je beschermen?
Wat wil je bouwen?
Wat wil je anders proberen?
Dit is ook geen Feminism Purity Contest™.
Je hoeft niet de juiste auteurs uit je hoofd te kennen, altijd onmiddellijk de correcte terminologie te vinden of over elk onderwerp al een keurig afgeronde mening te hebben.
Ik ben geen goeroe en we zullen het niet altijd eens zijn - en dat is maar goed ook!
En nee, dit is ook geen nieuwe cursus die je moet “bijhouden”.
Geen modules. Geen streak. Geen passief-agressieve voortgangsbalk.
Als je drie weken niet in Circle bent geweest omdat je, godbetert, een leven had?
Prima.
De Club loopt niet weg.
Tot slot is dit ook geen self-improvement project…
…waarin we structurele problemen nemen en ze vervolgens opnieuw netjes op het bordje van individuele vrouwen leggen.
Soms is de vraag: niet hoe kan ik hier beter mee omgaan? Hoe moet ik mezelf fixen?
Maar wel: Waarom moet ík hier eigenlijk een antwoord op verzinnen?
Die twee uit elkaar leren houden is op zichzelf al behoorlijk bevrijdend.
YOUR HOST
Ik ben Anouck Meier.
Feministisch auteur, spreker, podcastmaker, ondernemer, systeemcriticus en professioneel patroonzoeker.
Ik schreef twee feministische bestsellers, word geregeld gevraagd in nationale media om mijn perspectief te geven op gender, macht en feminisme en maak al jaren podcasts die duizenden luisteraars bereiken. Voor ik voltijds begon te schrijven en spreken, werkte ik als advocaat. Ik ben politicoloog van opleiding, gespecialiseerd in gender issues, en sta regelmatig op grote podia.
Wat ik in Disobedience Club meebreng? Vooral dit: ik kan goed cureren, duiden en verbanden leggen. Ik lees, luister en onderzoek veel, filter door de ruis en haal er precies die ideeën, boeken, onderzoeken en makers uit waarvan ik denk: hier hebben we iets aan.
Ik wil je niet overspoelen met nóg meer feministische content. Ik wil je helpen scherper te zien wat ertoe doet, er woorden voor te vinden en vervolgens te onderzoeken: wat betekent dit voor hoe ik zelf wil leven, spreken, kiezen en handelen?
Ik heb niet alle antwoorden.
Maar ik ben behoorlijk goed in het vinden van de interessante vragen.
Wat leden zeggen
“Binnen deze briljante Disobedience Club: like minded feministen, de rake inzichten van Anouck, momenten om samen te zijn en online te werken, inspiratie te delen en bovenal samen de maatschappelijke boel op te schudden vanuit een sisterhood.”
Dorien Van den Hurk
De Disobedience Club is voor mij een plek waar ik even uit de automatische piloot kan komen. Tussen werk en alles wat er op een dag op je afkomt, is het zo fijn om ergens terecht te kunnen waar je mag denken en twijfelen tussen gelijk gestemden. Waar je niet de perfecte versie van jezelf hoeft te zijn, maar gewoon nieuwsgierig kunt zijn en kunt ventileren, als het gewicht van de wereld weer even te zwaar op je schouders ligt.
Aline D'Haese
De Disobedience Club houdt me wakker, helpt me uit het hamsterwiel te stappen en bewust stil te staan bij wat er écht toe doet.
Het voedt mijn rebelse kantje, dat anders misschien wat zou indommelen en zorgt ervoor dat het vuur blijft branden.
Maya Callewaert
De Club is een veilige plek waar ik terug leer om mezelf te zijn en voor mezelf te kiezen. Wat een opluchting en een verademing!
Ik voel me gesteund door iedereen in de club. We helpen en supporteren voor elkaar. De beste investering die ik in jaren heb gemaakt. Ik maak er vriendinnen voor het leven!
Anna Uytterlinde
“Maar ik heb echt geen tijd voor nog iets”
Snap ik. Daarom is Disobedience Club nadrukkelijk geen cursus die je moet bijhouden.
Je hoeft niet bij elk Salon te zijn, Circle dagelijks te openen of The Lab van voor naar achter door te werken. Kom wanneer iets relevant is, gebruik wat je nodig hebt en ga daarna vooral weer je leven leiden.
Je kunt geen achterstand oplopen in een club.
“Wordt dit niet gewoon heel zwaar en kwaad?”
Er is genoeg om kwaad over te zijn, dus ja: woede krijgt hier ruimte.
Maar ik heb weinig zin in een club waarin we iedere maand collectief constateren dat alles verschrikkelijk is en daarna uitgeput naar bed gaan.
Humor, nieuwsgierigheid, plezier en goede gesprekken horen er net zo goed bij. Feminisme gaat niet alleen over wat we willen afbreken, maar ook over wat we ervoor in de plaats willen. Er is plaats voor plezier en elkaar vieren, de dju!
“Maar ik ben helemaal geen activist”
Dat hoeft ook niet (al is hier nog heel wat plek op de barricaden).
Ongehoorzaamheid kan protesteren betekenen, maar evengoed meer loon vragen, een seksistische grap niet weglachen, stoppen met automatisch zorgen, een grens trekken of voor het eerst zeggen: “Nee, dat komt mij eigenlijk niet uit.”
Je hoeft hier niets te bewijzen. We onderzoeken vooral wat bij jou past.
Dus, wat krijg je als lid?
🔥 Elke maand een Disobedience Salon
Op donderdagavond: eerst afbreken, dan opbouwen, en afsluiten aan de keukentafel.
📚 Elk seizoen een Cliterati Book Club
Rond één zorgvuldig geselecteerd boek dat ons gesprek verdiept.
⚡ Twee Get Shit Done-sessies per maand
Virtuele co-working om eindelijk die mail, presentatie, administratie of andere taak van je lijst te krijgen.
🧪 The Disobedience Lab
Leesgidsen, gespreksvragen, Salon-materialen en streng gecureerde boeken, essays, podcasts en makers.
💬 De private Circle-community
Voor vragen, ervaringen, discussies, frustraties, overwinningen en lokale connectie.
🍸 IRL gatherings
Met eerste toegang en membervoorwaarden voor geselecteerde fysieke events.
🤝 Mogelijkheden om leden bij jou in de buurt te vinden
🌶️ Vier thematische seizoenen per jaar
en occasionele gasten, zijpaden en verrassingen wanneer ze werkelijk iets toevoegen.
En vooral:
een plek waar je niet telkens vanaf nul hoeft uit te leggen waarom iets je zo stoort - en waar niet alles meteen opgelost, gefixt of omgezet hoeft te worden in een actieplan.
“Wat het bijzonder maakt, is de combinatie van intellectuele prikkeling en echte connectie. De Cliterati avonden zijn fantastisch! De Get Shit Done ochtenden zijn super productief en de calls een warm dekentje. Dus kortom: een beetje therapie, een beetje filosofisch café, een beetje schop onder mijn kont en ja: waarschijnlijk zijn het dus de beste euro’s die ik maandelijks aan mezelf uitgeef!”
Aline D'Haese
Kies hoe je wilt instappen
EEN JAAR IN DE CLUB
€500
Je krijgt een jaar toegang tot alle Salons, Cliterati, Get Shit Done, The Lab en de community.
En omdat een jaarlidmaatschap ook een beetje als toetreden tot een secret society mag voelen, krijg je bovendien:
🎁 THE DISOBEDIENCE WELCOME PACK (incl. boek en goodies)
Alle prijzen zijn inclusief btw.
Ben je al Disobedience Club member?
Dan verandert er niets aan je huidige tarief zolang je membership ononderbroken actief blijft.
Consider it your OG Rebel rate.
Je hoeft het niet meer alleen te dragen.
Ik ga je niet beloven dat Disobedience Club ervoor zorgt dat de wereld voortaan minder irritant wordt.
Misschien zie je na een tijdje zelfs nog méér patronen dan voordien. Sorry. Occupational hazard, enzo.
Maar wat wél kan veranderen, is wat er gebeurt nadat je iets ziet.
Misschien herken je sneller waarom iets wringt.
Misschien vertrouw je je eigen oordeel sneller.
Misschien heb je woorden voor iets wat vroeger alleen als ongemak in je lijf zat.
Misschien weet je beter wanneer je iets wilt zeggen - en wanneer je besluit dat je je energie vandaag ergens anders voor bewaart.
Misschien word je kwaad en denk je niet meteen: "hoe krijg ik dit gevoel zo snel mogelijk weg?" maar: "wat probeert dit mij te vertellen?"
Je kunt de patronen niet meer níét zien. De vraag is dus niet of je ermee geconfronteerd wordt, maar wat je ermee wilt doen - en met wie.
Disobedience Club geeft je een plek om te denken, te oefenen, te spreken en andere vrouwen naast je te hebben die het óók zien.
Welcome to Disobedience Club.